Αισχύλου
Χοηφόροι

Aeschylus. Choeforoi

For browsing Ancient Greek texts you need "Palatino Linotype" or "Athena" font (without installation of Greek language to PC)

Source: ed. Herbert Weir Smyth, 1926

E-Text by The Little Sailing

HTML by Aerius (ae-lib.by.ru)

<Ἑρμῆ χθόνιε, πατρῷ᾽ ἐποπτεύων κράτη,

σωτὴρ γενοῦ μοι ξύμμαχός τ᾽ αἰτουμένῳ·

ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι.

τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ

κλύειν, ἀκοῦσαι . . . [5

*

. . . πλόκαμον Ἰνάχῳ θρεπτήριον.

τὸν δεύτερον δὲ τόνδε πενθητήριον

*

οὐ γὰρ παρὼν ᾤμωξα σόν, πάτερ, μόρον

οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽ ἐπ᾽ ἐκφορᾷ νεκροῦ.>

*

τί χρῆμα λεύσσω; τίς ποθ᾽ ἥδ᾽ ὁμήγυρις [10

στείχει γυναικῶν φάρεσιν μελαγχίμοις

πρέπουσα; ποίᾳ ξυμφορᾷ προσεικάσω;

πότερα δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ νέον;

ἢ πατρὶ τὠμῷ τάσδ᾽ ἐπεικάσας τύχω

χοὰς φερούσας νερτέροις μειλίγματα; [15

οὐδέν ποτ᾽ ἄλλο· καὶ γὰρ Ἠλέκτραν δοκῶ

στείχειν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν πένθει λυγρῷ

πρέπουσαν. ὦ Ζεῦ, δός με τείσασθαι μόρον

πατρός, γενοῦ δὲ σύμμαχος θέλων ἐμοί.

Πυλάδη, σταθῶμεν ἐκποδών, ὡς ἂν σαφῶς [20

μάθω γυναικῶν ἥτις ἥδε προστροπή.

ἰαλτὸς ἐκ δόμων ἔβαν [[στρ. α.

χοὰς προπομπὸς ὀξύχειρι σὺν κτύπῳ.

πρέπει παρηὶς φοινίοις ἀμυγμοῖς

ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ· [25

δι᾽ αἰῶνος δ᾽ ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ.

λινοφθόροι δ᾽ ὑφασμάτων

λακίδες ἔφλαδον ὑπ᾽ ἄλγεσιν,

προστέρνῳ στολμῷ

πέπλων ἀγελάστοις [30

ξυμφοραῖς πεπληγμένων.

τορὸς δὲ Φοῖβος ὀρθόθριξ [[ἀντ. α.

δόμων ὀνειρόμαντις, ἐξ ὕπνου κότον

πνέων, ἀωρόνυκτον ἀμβόαμα

μυχόθεν ἔλακε περὶ φόβῳ, [35

γυναικείοισιν ἐν δώμασιν βαρὺς πίτνων.

κριταί <τε> τῶνδ᾽ ὀνειράτων

θεόθεν ἔλακον ὑπέγγυοι

μέμφεσθαι τοὺς γᾶς

νέρθεν περιθύμως [40

τοῖς κτανοῦσί τ᾽ ἐγκοτεῖν.

τοιάνδε χάριν ἀχάριτον ἀπότροπον κακῶν, [[στρ. β.

ἰὼ γαῖα μαῖα,

μωμένα μ᾽ ἰάλλει [45

δύσθεος γυνά. φοβοῦ-

μαι δ᾽ ἔπος τόδ᾽ ἐκβαλεῖν.

τί γὰρ λύτρον πεσόντος αἵματος πέδοι;

ἰὼ πάνοιζυς ἑστία,

ἰὼ κατασκαφαὶ δόμων. [50

ἀνήλιοι βροτοστυγεῖς

δνόφοι καλύπτουσι δόμους

δεσποτῶν θανάτοισι.

σέβας δ᾽ ἄμαχον ἀδάματον ἀπόλεμον τὸ πρὶν [[ἀντ. β. 55

δι᾽ ὤτων φρενός τε

δαμίας περαῖνον

νῦν ἀφίσταται. φοβεῖ-

ται δέ τις. τὸ δ᾽ εὐτυχεῖν,

τόδ᾽ ἐν βροτοῖς θεός τε καὶ θεοῦ πλέον. [60

ῥοπὴ δ᾽ ἐπισκοπεῖ δίκας

ταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει,

τὰ δ᾽ ἐν μεταιχμίῳ σκότου

μένει χρονίζοντας ἄχη [βρύει],

τοὺς δ᾽ ἄκραντος ἔχει νύξ. [65

δι᾽ αἵματ᾽ ἐκποθένθ᾽ ὑπὸ χθονὸς τροφοῦ [[στρ. γ.

τίτας φόνος πέπηγεν οὐ διαρρύδαν.

διαλγὴς <δ᾽ > ἄτα διαφέρει

τὸν αἴτιον παναρκέτας νόσου βρύειν. [70

θιγόντι δ᾽ οὔτι νυμφικῶν ἑδωλίων [[ἀντ. γ.

ἄκος, πόροι τε πάντες ἐκ μιᾶς ὁδοῦ

<προ>βαίνοντες τὸν χερομυσῆ

φόνον καθαίροντες ἴθυσαν μάταν.

ἐμοὶ δ᾽ -ἀνάγκαν γὰρ ἀμφίπτολιν [[ἐπῳδ. 75

θεοὶ προσήνεγκαν· (ἐκ γὰρ οἴκων

πατρῴων δούλιόν <μ᾽> ἐσᾶγον αἶσαν )-

δίκαια καὶ μὴ δίκαια ἀρχὰς πρέπον

βίᾳ φρενῶν αἰνέσαι [80

πικρὸν στύγος κρατούσῃ.

δακρύω δ᾽ ὑφ᾽ εἱμάτων

ματαίοισι δεσποτᾶν

τύχαις, κρυφαίοις πένθεσιν παχνουμένη. [83β

δμωαὶ γυναῖκες, δωμάτων εὐθήμονες,

ἐπεὶ πάρεστε τῆσδε προστροπῆς ἐμοὶ [85

πομποί, γένεσθε τῶνδε σύμβουλοι πέρι·

τί φῶ χέουσα τάσδε κηδείους χοάς;

πῶς εὔφρον᾽ εἴπω, πῶς κατεύξομαι πατρί;

πότερα λέγουσα παρὰ φίλης φίλῳ φέρειν

γυναικὸς ἀνδρί, τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα; [90

τῶνδ᾽ οὐ πάρεστι θάρσος, οὐδ᾽ ἔχω τί φῶ,

χέουσα τόνδε πέλανον ἐν τύμβῳ πατρός.

ἢ τοῦτο φάσκω τοὔπος, ὡς νόμος βροτοῖς,

ἔσθλ᾽ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε

στέφη, δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν; [95

ἢ σῖγ᾽ ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο

πατήρ, τάδ᾽ ἐκχέασα, γάποτον χύσιν,

στείχω καθάρμαθ᾽ ὥς τις ἐκπέμψας πάλιν

δικοῦσα τεῦχος ἀστρόφοισιν ὄμμασιν;

τῆσδ᾽ ἐστὲ βουλῆς, ὦ φίλαι, μεταίτιαι· [100

κοινὸν γὰρ ἔχθος ἐν δόμοις νομίζομεν.

μὴ κεύθετ᾽ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός.

τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ᾽ ἐλεύθερον μένει

καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον. [105

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

φθέγγου χέουσα κεδνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω; [110

πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξομαι τάδε;

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

μέμνησ᾽ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως. [115

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

τοῖς αἰτίοις νῦν τοῦ φόνου μεμνημένη-

τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

ἐλθεῖν τιν᾽ αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα-

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις; [120

ἅπλῶς τι φράζουσ᾽, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

πῶς δ᾽ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

κῆρυξ μέγιστε τῶν ἄνω τε καὶ κάτω, [124

<ἄρηξον,> Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοὶ [124α

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς [125

εὐχάς, πατρῴων δωμάτων ἐπισκόπους,

καὶ Γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται,

θρέψασά τ᾽ αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει·

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας βροτοῖς

λέγω καλοῦσα πατέρ᾽, “ἐποίκτιρόν τ᾽ ἐμὲ [130

φίλον τ᾽ Ὀρέστην· πῶς ἀνάξομεν δόμοις;

πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ᾽ ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος.

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος· ἐκ δὲ χρημάτων [135

φεύγων Ὀρέστης ἐστίν, οἱ δ᾽ ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.

ἐλθεῖν δ᾽ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου, πάτερ·

αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ [140

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ᾽ εὐσεβεστέραν.

ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε, τοῖς δ᾽ ἐναντίοις

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορον,

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκῃ.

ταῦτ᾽ ἐν μέσῳ τίθημι τῆς καλῆς ἀρᾶς, [145

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν·

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω,

σὺν θεοῖσι καὶ γῇ καὶ δίκῃ νικηφόρῳ.”

τοιαῖσδ᾽ ἐπ᾽ εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς.

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος, [150

παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον

ὀλομένῳ δεσπότᾳ

πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν, κεδνῶν τ᾽

ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον [155

κεχυμένων χοᾶν. κλύε δέ μοι, κλύε, σέ-

βας ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ,

ἴτω τις δορυ-

σθενὴς ἀνήρ, ἀναλυτὴρ δόμων, [160

Σκυθικά τ᾽ ἐν χεροῖν παλίντον᾽

ἐν ἔργῳ βέλη ᾽πιπάλλων Ἄρης

σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη.

ἔχει μὲν ἤδη γαπότους χοὰς πατήρ·

νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε· [165

λέγοις ἄν· ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ.

ὁρῶ τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ.

τίνος ποτ᾽ ἀνδρός, ἢ βαθυζώνου κόρης;

εὐξύμβολον τόδ᾽ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι. [170

πῶς οὖν; παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω.

οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό νιν.

ἐχθροὶ γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί.

καὶ μὴν ὅδ᾽ ἐστὶ κάρτ᾽ ἰδεῖν ὁμόπτερος-

ποίαις ἐθείραις; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν. [175

αὐτοῖσιν ἡμῖν κάρτα προσφερὴς ἰδεῖν.

μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ἦν τόδε;

μάλιστ᾽ ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται.

καὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρ᾽ ἐτόλμησεν μολεῖν;

ἔπεμψε χαίτην κουρίμην χάριν πατρός. [180

οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε,

εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.

κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον

χολῆς, ἐπαίσθην δ᾽ ὡς διανταίῳ βέλει·

ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσί μοι [185

σταγόνες ἄφρακτοι δυσχίμου πλημμυρίδος,

πλόκαμον ἰδούσῃ τόνδε· πῶς γὰρ ἐλπίσω

ἀστῶν τιν᾽ ἄλλον τῆσδε δεσπόζειν φόβης;

ἀλλ᾽ οὐδὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσ᾽ ἐκείρατο,

ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς ἐπώνυμον [190

φρόνημα παισὶ δύσθεον πεπαμένη.

ἐγὼ δ᾽ ὅπως μὲν ἄντικρυς τάδ᾽ αἰνέσω,

εἶναι τόδ᾽ ἀγλάισμά μοι τοῦ φιλτάτου

βροτῶν Ὀρέστου-σαίνομαι δ᾽ ὑπ᾽ ἐλπίδος.

φεῦ.

εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν εὔφρον᾽ ἀγγέλου δίκην, [195

ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ᾽κινυσσόμην,

ἀλλ᾽ εὖ ᾽σαφήνει τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον,

εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,

ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοὶ

ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός. [200

ἀλλ᾽ εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,

οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην

στροβούμεθ᾽· εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,

σμικροῦ γένοιτ᾽ ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.

καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τεκμήριον, [205

ποδῶν ὅμοιοι τοῖς τ᾽ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς-

καὶ γὰρ δύ᾽ ἐστὸν τώδε περιγραφὰ ποδοῖν,

αὐτοῦ τ᾽ ἐκείνου καὶ συνεμπόρου τινός.

πτέρναι τενόντων θ᾽ ὑπογραφαὶ μετρούμεναι

εἰς ταὐτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις. [210

πάρεστι δ᾽ ὠδὶς καὶ φρενῶν καταφθορά.

εὔχου τὰ λοιπά, τοῖς θεοῖς τελεσφόρους

εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα, τυγχάνειν καλῶς.

ἐπεὶ τί νῦν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ;

εἰς ὄψιν ἥκεις ὧνπερ ἐξηύχου πάλαι. [215

καὶ τίνα σύνοισθά μοι καλουμένῃ βροτῶν;

σύνοιδ᾽ Ὀρέστην πολλά σ᾽ ἐκπαγλουμένην.

καὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων;

ὅδ᾽ εἰμί· μὴ μάτευ᾽ ἐμοῦ μᾶλλον φίλον.

ἀλλ᾽ ἦ δόλον τιν᾽, ὦ ξέν᾽, ἀμφί μοι πλέκεις; [220

αὐτὸς καθ᾽ αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ.

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ᾽, εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδε σ᾽ ἐγὼ προσεννέπω;

αὐτὸν μὲν οὖν ὁρῶσα δυσμαθεῖς ἐμέ· [225

κουρὰν δ᾽ ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς

ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς [228

ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ. [227

σκέψαι τομῇ προσθεῖσα βόστρυχον τριχὸς [230

σαυτῆς ἀδελφοῦ σύμμετρον τὠμῷ κάρᾳ. [229

ἰδοῦ δ᾽ ὕφασμα τοῦτο, σῆς ἔργον χερός, [231

σπάθης τε πληγὰς ἠδὲ θήρειον γραφήν.

ἔνδον γενοῦ, χαρᾷ δὲ μὴ ᾽κπλαγῇς φρένας·

τοὺς φιλτάτους γὰρ οἶδα νῷν ὄντας πικρούς.

ὦ φίλτατον μέλημα δώμασιν πατρός, [235

δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου,

ἀλκῇ πεποιθὼς δῶμ᾽ ἀνακτήσῃ πατρός.

ὦ τερπνὸν ὄμμα τέσσαρας μοίρας ἔχον

ἐμοί· προσαυδᾶν δ᾽ ἐστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον

πατέρα τε, καὶ τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει [240

στέργηθρον· ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται·

καὶ τῆς τυθείσης νηλεῶς ὁμοσπόρου·

πιστὸς δ᾽ ἀδελφὸς ἦσθ᾽, ἐμοὶ σέβας φέρων

μόνος· Κράτος τε καὶ Δίκη σὺν τῷ τρίτῳ

πάντων μεγίστῳ Ζηνὶ συγγένοιτό σοι. [245

Ζεῦ Ζεῦ, θεωρὸς τῶνδε πραγμάτων γενοῦ·

ἰδοῦ δὲ γένναν εὖνιν αἰετοῦ πατρός,

θανόντος ἐν πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν

δεινῆς ἐχίδνης. τοὺς δ᾽ ἀπωρφανισμένους

νῆστις πιέζει λιμός· οὐ γὰρ ἐντελεῖς [250

θήραν πατρῴαν προσφέρειν σκηνήμασιν.

οὕτω δὲ κἀμὲ τήνδε τ᾽, Ἠλέκτραν λέγω,

ἰδεῖν πάρεστί σοι, πατροστερῆ γόνον,

ἄμφω φυγὴν ἔχοντε τὴν αὐτὴν δόμων.

καὶ τοῦ θυτῆρος καί σε τιμῶντος μέγα [255

πατρὸς νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἀποφθείρας πόθεν

ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον γέρας;

οὔτ᾽ αἰετοῦ γένεθλ᾽ ἀποφθείρας, πάλιν

πέμπειν ἔχοις ἂν σήματ᾽ εὐπιθῆ βροτοῖς·

οὔτ᾽ ἀρχικός σοι πᾶς ὅδ᾽ αὐανθεὶς πυθμὴν [260

βωμοῖς ἀρήξει βουθύτοις ἐν ἤμασιν.

κόμιζ᾽, ἀπὸ σμικροῦ δ᾽ ἂν ἄρειας μέγαν

δόμον, δοκοῦντα κάρτα νῦν πεπτωκέναι.

ὦ παῖδες, ὦ σωτῆρες ἑστίας πατρός,

σιγᾶθ᾽, ὅπως μὴ πεύσεταί τις, ὦ τέκνα, [265

γλώσσης χάριν δὲ πάντ᾽ ἀπαγγείλῃ τάδε

πρὸς τοὺς κρατοῦντας· οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε

θανόντας ἐν κηκῖδι πισσήρει φλογός.

οὔτοι προδώσει Λοξίου μεγασθενὴς

χρησμὸς κελεύων τόνδε κίνδυνον περᾶν, [270

κἀξορθιάζων πολλὰ καὶ δυσχειμέρους

ἄτας ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν ἐξαυδώμενος,

εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους·

τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων,

ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρούμενον· [275

αὐτὸν δ᾽ ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε

τείσειν μ᾽ ἔχοντα πολλὰ δυστερπῆ κακά.

τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μηνίματα

βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε, τὰς δ᾽ αἰνῶν νόσους,

σαρκῶν ἐπαμβατῆρας ἀγρίαις γνάθοις [280

λειχῆνας ἐξέσθοντας ἀρχαίαν φύσιν·

λευκὰς δὲ κόρσας τῇδ᾽ ἐπαντέλλειν νόσῳ·

ἄλλας τ᾽ ἐφώνει προσβολάς Ἐρινύων

ἐκ τῶν πατρῴων αἱμάτων τελουμένας·

τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνερτέρων βέλος [285

ἐκ προστροπαίων ἐν γένει πεπτωκότων,

καὶ λύσσα καὶ μάταιος ἐκ νυκτῶν φόβος

ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρὺν

κινεῖ, ταράσσει, καὶ διώκεσθαι πόλεως

χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας. [290

καὶ τοῖς τοιούτοις οὔτε κρατῆρος μέρος

εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός,

βωμῶν τ᾽ ἀπείργειν οὐχ ὁρωμένην πατρὸς

μῆνιν· δέχεσθαι <δ᾽> οὔτε συλλύειν τινά.

πάντων δ᾽ ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳ [295

κακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.

τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆρα χρὴ πεποιθέναι;

κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστ᾽ ἐργαστέον.

πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν ἵμεροι,

θεοῦ τ᾽ ἐφετμαὶ καὶ πατρὸς πένθος μέγα, [300

καὶ πρὸς πιέζει χρημάτων ἀχηνία,

τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,

Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,

δυοῖν γυναικοῖν ὧδ᾽ ὑπηκόους πέλειν.

θήλεια γὰρ φρήν· εἰ δὲ μή, τάχ᾽ εἴσεται. [305

ἀλλ᾽ ὦ μεγάλαι Μοῖραι, Διόθεν

τῇδε τελευτᾶν,

τὸ δίκαιον μεταβαίνει.

ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσσης ἐχθρὰ

γλῶσσα τελείσθω· τοὐφειλόμενον [310

πράσσουσα Δίκη μέγ᾽ ἀυτεῖ·

ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίαν

πληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν,

τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ.

ὦ πάτερ αἰνόπατερ, τί σοι [[στρ. α’ 315

φάμενος ἢ τί ῥέξας

τύχοιμ᾽ ἂν ἕκαθεν οὐρίσας,

ἔνθα σ᾽ ἔχουσιν εὐναί,

σκότῳ φάος ἀντίμοι-

ρον; χάριτες δ᾽ ὁμοίως [320

κέκληνται γόος εὐκλεὴς

προσθοδόμοις Ἀτρείδαις.

τέκνον, φρόνημα τοῦ [[στρ. β’

θανόντος οὐ δαμάζει

πυρὸς [ἡ] μαλερὰ γνάθος, [325

φαίνει δ᾽ ὕστερον ὀργάς·

ὀτοτύζεται δ᾽ ὁ θνῄσκων,

ἀναφαίνεται δ᾽ ὁ βλάπτων.

πατέρων τε καὶ τεκόντων

γόος ἔνδικος ματεύει [330

τὸ πᾶν ἀμφιλαφής ταραχθείς.

κλῦθὶ νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρει [[ἀντ. α’

πολυδάκρυτα πένθη.

δίπαις τοί σ᾽ ἐπιτύμβιος

θρῆνος ἀναστενάζει. [335

τάφος δ᾽ ἱκέτας δέδεκται

φυγάδας θ᾽ ὁμοίως.

τί τῶνδ᾽ εὖ, τί δ᾽ ἄτερ κακῶν;

οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;

ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρῄζων [340

θείη κελάδους εὐφθογγοτέρους·

ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων

παιὰν μελάθροις ἐν βασιλείοις

νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν.

εἰ γὰρ ὑπ᾽ Ἰλίῳ [[στρ. γ’ 345

πρός τινος Λυκίων, πάτερ,

δορίτμητος κατηναρίσθης·

λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισι

τέκνων τ᾽ ἐν κελεύθοις

ἐπιστρεπτὸν αἰῶ [350

κτίσας πολύχωστον ἂν εἶχες

τάφον διαποντίου γᾶς

δώμασιν εὐφόρητον,

φίλος φίλοισι τοῖς [[ἀντ. β’

ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν [355

κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων

σεμνότιμος ἀνάκτωρ,

πρόπολός τε τῶν μεγίστων

χθονίων ἐκεῖ τυράννων·

βασιλεὺς γὰρ ἦσθ᾽, ὄφρ᾽ ἔζης, [360

μόριμον λάχος πιπλάντων

χεροῖν πεισίβροτόν τε βάκτρον.

μηδ᾽ ὑπὸ Τρωίας [[ἀντ. γ’

τείχεσι φθίμενος, πάτερ,

μετ᾽ ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷ [365

παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι.

πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες

νιν οὕτως δαμῆναι

<φίλοις>, θανατηφόρον αἶσαν

πρόσω τινὰ πυνθάνεσθαι [370

τῶνδε πόνων ἄπειρον.

ταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ,

μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέου

μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ.

ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνης [375

δοῦπος ἱκνεῖται· τῶν μὲν ἀρωγοὶ

κατὰ γῆς ἤδη, τῶν δὲ κρατούντων

χέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων·

παισὶ δὲ μᾶλλον γεγένηται.

τοῦτο διαμπερὲς οὖς [[στρ. δ’ 380

ἵκεθ᾽ ἅπερ τι βέλος.

Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπων

ὑστερόποινον ἄταν

βροτῶν τλάμονι καὶ πανούργῳ

χειρὶ-τοκεῦσι δ᾽ ὅμως τελεῖται.

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκά- [[στρ. ε’ 385

εντ᾽ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

θεινομένου, γυναικός τ᾽

ὀλλυμένας· τί γὰρ κεύθω φρενὸς οἷον ἔμπας

ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας [390

δριμὺς ἄηται κραδίας

θυμὸς ἔγκοτον στύγος.

καί πότ᾽ ἂν ἀμφιθαλὴς [[ἀντ. δ’

Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι, [395

φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας;

πιστὰ γένοιτο χώρᾳ.

δίκαν δ᾽ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ.

κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί.

ἀλλὰ νόμος μὲν φονίας σταγόνας [400

χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖν

αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν

παρὰ τῶν πρότερον φθιμένων ἄτην

ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ᾽ ἄτῃ.

πόποι δὴ νερτέρων τυραννίδες, [[στρ. ζ’ 405

ἴδετε πολυκρατεῖς Ἀραὶ φθινομένων,

ἴδεσθ᾽ Ἀτρειδᾶν τὰ λοίπ᾽ ἀμηχάνως

ἔχοντα καὶ δωμάτων

ἄτιμα. πᾷ τις τράποιτ᾽ ἄν, ὦ Ζεῦ;

πέπαλται δαὖτὲ μοι φίλον κέαρ [[ἀντ. ε’ 410

τόνδε κλύουσαν οἶκτον

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-

ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.

ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπ᾽ ἀλκῆς ἐπάρῃ <μ᾽ [415

ἐλπὶς>, ἀπέστασεν ἄχος

προσφανεῖσά μοι καλῶς.

τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν ἢ τά περ [[ἀντ. ζ’

πάθομεν ἄχεα πρός γε τῶν τεκομένων;

πάρεστι σαίνειν, τὰ δ᾽ οὔτι θέλγεται. [420

λύκος γὰρ ὥστ᾽ ὠμόφρων

ἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.

ἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔν τε Κισσίας [[στρ. η’

νόμοις ἰηλεμιστρίας,

ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα δ᾽ ἦν ἰδεῖν [425

ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα

ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δ᾽ ἐπερρόθει

κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.

ἰὼ [ἰὼ] δαΐα [[στρ. θ’

πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς [430

ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτ᾽,

ἄνευ δὲ πενθημάτων

ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι. [[στρ. ι’

πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει [435

ἕκατι μὲν δαιμόνων,

ἕκατι δ᾽ ἀμᾶν χερῶν;

ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

ἐμασχαλίσθη δέ γ᾽, ὡς τόδ᾽ εἰδῇς· [[ἀντ. ι’

ἔπρασσε δ᾽, πέρ νιν ὧδε θάπτει, [440

μόρον κτίσαι μωμένα

ἄφερτον αἰῶνι σῷ.

κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.

λέγεις πατρῷον μόρον· ἐγὼ δ᾽ ἀπεστάτουν [[ἀντ. η’ 445

ἄτιμος, οὐδὲν ἀξία·

μυχῷ δ᾽ ἄφερκτος πολυσινοῦς κυνὸς δίκαν

ἑτοιμότερα γέλωτος ἀνέφερον λίβη,

χέουσα πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα.

τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου <υ ->. [450

δι᾽ ὤτων δὲ συν- [[ἀντ. θ’

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν. [455

σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις. [[στρ. κ’

ἐγὼ δ᾽ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.

στάσις δὲ πάγκοινος ἅδ᾽ ἐπιρροθεῖ·

ἄκουσον ἐς φάος μολών,

ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς. [460

Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, Δίκᾳ Δίκα. [[ἀντ. κ’

ἰὼ θεοί, κραίνετ᾽ ἐνδίκως <δίκας.>

τρόμος μ᾽ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.

τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,

εὐχομένοις δ᾽ ἂν ἔλθοι. [465

ὦ πόνος ἐγγενὴς [[στρ. λ’

καὶ παράμουσος Ἄτας

αἱματόεσσα πλαγά.

ἰὼ δύστον᾽ ἄφερτα κήδη·

ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος. [470

δώμασιν ἔμμοτον [[ἀντ. λ’

τῶνδ᾽ ἄκος, οὐδ᾽ ἀπ᾽ ἄλλων

ἔκτοθεν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ αὐτῶν,

δι᾽ ὠμὰν ἔριν αἱματηράν.

θεῶν <τῶν> κατὰ γᾶς ὅδ᾽ ὕμνος. [475

ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,

τῆσδε κατευχῆς πέμπετ᾽ ἀρωγὴν

παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.

πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,

αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων. [480

κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω,

φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ <φθόρον>.

οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν

κτιζοίατ᾽· εἰ δὲ μή, παρ᾽ εὐδείπνοις ἔσῃ

ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός. [485

κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας

οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους·

πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.

ὦ Γαῖ᾽, ἄνες μοι πατέρ᾽ ἐποπτεῦσαι μάχην.

ὦ Περσέφασσα, δὸς δ᾽ ἔτ᾽ εὔμορφον κράτος. [490

μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.

μέμνησο δ᾽ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.

αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.

ἆρ᾽ ἐξεγείρῃ τοῖσδ᾽ ὀνείδεσιν, πάτερ; [495

ἆρ᾽ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;

ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,

ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν,

εἴπερ κρατηθείς γ᾽ ἀντινικῆσαι θέλεις.

καὶ τῆσδ᾽ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ, [500

ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἐφημένους τάφῳ·

οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θ᾽ ὁμοῦ γόνον,

καὶ μὴ ᾽ξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε

οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών·

παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι [505

θανόντι· φελλοὶ δ᾽ ὣς ἄγουσι δίκτυον,

τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.

ἄκου᾽, ὑπὲρ σοῦ τοιάδ᾽ ἔστ᾽ ὀδύρματα.

αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.

καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδ᾽ ἐτείνατον λόγον, [510

τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.

τὰ δ᾽ ἄλλ᾽, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,

ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.

ἔσται· πυθέσθαι δ᾽ οὐδέν ἐστ᾽ ἔξω δρόμου,

πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου [515

μεθύστερον τιμῶσ᾽ ἀνήκεστον πάθος;

θανόντι δ᾽ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις

ἐπέμπετ᾽· οὐκ ἔχοιμ᾽ ἂν εἰκάσαι τόδε.

τὰ δῶρα μείω δ᾽ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.

τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ᾽ αἵματος [520

ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδ᾽ ἔχει λόγος.

θέλοντι δ᾽, εἴπερ οἶσθ᾽, ἐμοὶ φράσον τάδε.

οἶδ᾽, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τ᾽ ὀνειράτων

καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη

χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή. [525

ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστ᾽ ὀρθῶς φράσαι;

τεκεῖν δράκοντ᾽ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.

καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;

ἐν [ι] παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.

τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος; [530

αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.

καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;

ὥστ᾽ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.

οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.

ἡ δ᾽ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν ἐπτοημένη. [535

πολλοὶ δ᾽ ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,

λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·

πέμπει τ᾽ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,

ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.

ἀλλ᾽ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ [540

τοὔνειρον εἶναι τοῦτ᾽ ἐμοὶ τελεσφόρον.

κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.

εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ

οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,

καὶ μαστὸν ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον, [545

θρόμβῳ δ᾽ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,

ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ ἐπῴμωξεν πάθει,

δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,

θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ

κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε. [550

τερασκόπον δὴ τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι.

γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις,

τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.

ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,

αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς, [555

ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον

δόλοισι καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ

θανόντες, καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,

ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.

ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων, [560

ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους πύλας

Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.

ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,

γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ [565

δέξαιτ᾽, ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς·

μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ

δόμους παραστείχοντα καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν·

“τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται

Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;” [570

εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν

κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,

ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα

ἀρεῖ, σάφ᾽ ἴσθι, καὶ κατ᾽ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,

πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν “ποδαπὸς ὁ ξένος;” νεκρὸν [575

θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.

φόνου δ᾽ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη

ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.

νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,

ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε· [580

ὑμῖν δ᾽ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,

σιγᾶν θ᾽ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.

τὰ δ᾽ ἄλλα τούτῳ δεῦρ᾽ ἐποπτεῦσαι λέγω,

ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.

πολλὰ μὲν γᾶ τρέφει [[στρ. α’ 585

δεινὰ [καὶ] δειμάτων ἄχη,

πόντιαί τ᾽ ἀγκάλαι κνωδάλων

ἀνταίων βρύουσι·

πλάθουσι [βλαστοῦσι] καὶ πεδαίχμιοι

λαμπάδες πεδάοροι, [590

πτανά τε καὶ πεδοβά-

μονα κἀνεμοέντ᾽ ἂν

αἰγίδων φράσαι κότον.

ἀλλ᾽ ὑπέρτολμον ἀν- [[ἀντ. α’

δρὸς φρόνημα τίς λέγοι [595

καὶ γυναικῶν φρεσὶν τλαμόνων [καὶ]

παντόλμους ἔρωτας

ἄταισι συννόμους βροτῶν;

ξυζύγους δ᾽ ὁμαυλίας

θηλυκρατὴς ἀπέρω-

τος ἔρως παρανικᾷ [600

κνωδάλων τε καὶ βροτῶν.

ἴστω δ᾽, ὅστις οὐχ ὑπόπτερος [[στρ. β‘

φροντίσιν, δαεὶς

τὰν ἁ παιδολυ-

μὰς τάλαινα Θεστιὰς μήσατο [605

πυρδαῆτιν πρόνοιαν,

καταίθουσα παιδὸς δαφοινὸν

δαλὸν ἥλικ᾽, ἐπεὶ μολὼν

ματρόθεν κελάδησε,

ξύμμετρόν τε διαὶ βίου [610

μοιρόκραντον ἐς ἆμαρ.

ἄλλαν δεῖ τιν᾽ ἐν λόγοις στυγεῖν [[ἀντ. β’

φοινίαν κόραν,

ἅτ᾽ ἐχθρῶν ὑπαὶ [615

φῶτ᾽ ἀπώλεσεν φίλον Κρητικοῖς

χρυσοκμήτοισιν ὅρμοις

πιθήσασα δώροισι Μίνω,

Νῖσον ἀθανάτας τριχὸς

νοσφίσασ᾽ ἀπροβούλως [620

πνέονθ᾽ ἁ κυνόφρων ὕπνῳ.

κιγχάνει δέ μιν Ἑρμῆς.

ἐπεὶ δ᾽ ἐπεμνασάμαν ἀμειλίχων [[στρ. γ’

πόνων, ὁ καιρὸς δὲ δυσφιλὲς γαμή-

λευμ᾽ ἀπεύχετον δόμοις [625

γυναικοβούλους τε μήτιδας φρενῶν

ἐπ᾽ ἀνδρὶ τευχεσφόρῳ,

ἐπ᾽ ἀνδρὶ δᾴοις ἐπεικότως σέβαι.

τίω δ᾽ ἀθέρμαντον ἑστίαν δόμων

γυναικείαν <τ᾽> ἄτολμον αἰχμάν. [630

κακῶν δὲ πρεσβεύεται τὸ Λήμνιον [[ἀντ. γ’

λόγῳ· γοᾶται δὲ δὴ πάθος κατά-

πτυστον· ᾔκασεν δέ τις

τὸ δεινὸν αὖ Λημνίοισι πήμασιν.

θεοστυγήτῳ δ᾽ ἄχει [635

βροτῶν ἀτιμωθὲν οἴχεται γένος.

σέβει γὰρ οὔτις τὸ δυσφιλὲς θεοῖς.

τί τῶνδ᾽ οὐκ ἐνδίκως ἀγείρω;

τὸ δ᾽ ἄγχι πλευμόνων ξίφος [[στρ. δ’

διανταίαν ὀξυπευκὲς οὐτᾷ [640

διαὶ Δίκας. τὸ μὴ θέμις γὰρ οὖν

λὰξ πέδοι πατούμενον, τὸ πᾶν Διὸς

σέβας παρεκβάντος οὐ θεμιστῶς. [645

Δίκας δ᾽ ἐρείδεται πυθμήν· [[ἀντ. δ’

προχαλκεύει δ᾽ Αἶσα φασγανουργός·

τέκνον δ᾽ ἐπεισφέρει δόμοισιν

αἱμάτων παλαιτέρων τίνειν μύσος [650

χρόνῳ κλυτὰ βυσσόφρων Ἐρινύς.

παῖ παῖ, θύρας ἄκουσον ἑρκείας κτύπον.

τίς ἔνδον, ὦ παῖ, παῖ, μάλ᾽ αὖθις, ἐν δόμοις;

τρίτον τόδ᾽ ἐκπέραμα δωμάτων καλῶ, [655

εἴπερ φιλόξεν᾽ ἐστὶν Αἰγίσθου διαί.

εἶεν, ἀκούω· ποδαπὸς ὁ ξένος; πόθεν;

ἄγγελλε τοῖσι κυρίοισι δωμάτων,

πρὸς οὕσπερ ἥκω καὶ φέρω καινοὺς λόγους.

τάχυνε δ᾽, ὡς καὶ νυκτὸς ἅρμ᾽ ἐπείγεται [660

σκοτεινόν, ὥρα δ᾽ ἐμπόρους καθιέναι

ἄγκυραν ἐν δόμοισι πανδόκοις ξένων.

ἐξελθέτω τις δωμάτων τελεσφόρος

γυνὴ τόπαρχος, ἄνδρα δ᾽ εὐπρεπέστερον·

αἰδὼς γὰρ ἐν λεχθεῖσιν οὐκ ἐπαργέμους [665

λόγους τίθησιν· εἶπε θαρσήσας ἀνὴρ

πρὸς ἄνδρα κἀσήμηνεν ἐμφανὲς τέκμαρ.

ξένοι, λέγοιτ᾽ ἂν εἴ τι δεῖ· πάρεστι γὰρ

ὁποῖά περ δόμοισι τοῖσδ᾽ ἐπεικότα,

καὶ θερμὰ λουτρὰ καὶ πόνων θελκτηρία [670

στρωμνή, δικαίων τ᾽ ὀμμάτων παρουσία.

εἰ δ᾽ ἄλλο πρᾶξαι δεῖ τι βουλιώτερον,

ἀνδρῶν τόδ᾽ ἐστὶν ἔργον, οἷς κοινώσομεν

ξένος μέν εἰμι Δαυλιεὺς ἐκ Φωκέων·

στείχοντα δ᾽ αὐτόφορτον οἰκείᾳ σαγῇ [675

εἰς Ἄργος, ὥσπερ δεῦρ᾽ ἀπεζύγην πόδα,

ἀγνὼς πρὸς ἀγνῶτ᾽ εἶπε συμβαλὼν ἀνήρ,

ἐξιστορήσας καὶ σαφηνίσας ὁδόν,

Στροφίος ὁ Φωκεύς· πεύθομα