Αισχύλου
Προμηθευς Δεσμώτης

Aeschylus. Prometeus Bound

For browsing Ancient Greek texts you need "Palatino Linotype" or "Athena" font (without installation of Greek language to PC)

E-Text by The Little Sailing

HTML by Aerius (ae-lib.by.ru)

Αἰσχύλου

Προμηθευς Δεσμώτης

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 1-127

ΠΑΡΟΔΟΣ 128-195

ΠΡΩΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 196-398

ΠΡΩΤΟ ΣΤΆΣΙΜΟ 399-435

ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 436-525

ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΆΣΙΜΟ 526-560

ΤΡΙΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 561-;

ΤΡΙΤΟ ΣΤΑΣΙΜΟ ;-1092

ΕΞΟΔΟΣ 907-1093

Χθονὸς μὲν ἐς τηλουρὸν ἥκομεν πέδον,

Σκύθην ἐς οἷμον, ἄβατον εἰς ἐρημίαν.

Ἥφαιστε, σοὶ δὲ χρὴ μέλειν ἐπιστολὰς

ἅς σοι πατὴρ ἐφεῖτο, τόνδε πρὸς πέτραις

ὑψηλοκρήμνοις τὸν λεωργὸν ὀχμάσαι [5

ἀδαμαντίνων δεσμῶν ἐν ἀρρήκτοις πέδαις.

τὸ σὸν γὰρ ἄνθος, παντέχνου πυρὸς σέλας,

θνητοῖσι κλέψας ὤπασεν. τοιᾶσδέ τοι

ἁμαρτίας σφε δεῖ θεοῖς δοῦναι δίκην,

ὡς ἂν διδαχθῇ τὴν Διὸς τυραννίδα [10

στέργειν, φιλανθρώπου δὲ παύεσθαι τρόπου.

Κράτος Βία τε, σφῷν μὲν ἐντολὴ Διὸς

ἔχει τέλος δὴ κοὐδὲν ἐμποδὼν ἔτι·

ἐγὼ δ᾽ ἄτολμός εἰμι συγγενῆ θεὸν

δῆσαι βίᾳ φάραγγι πρὸς δυσχειμέρῳ. [15

πάντως δ᾽ ἀνάγκη τῶνδέ μοι τόλμαν σχεθεῖν·

ἐξωριάζειν γὰρ πατρὸς λόγους βαρύ.

τῆς ὀρθοβούλου Θέμιδος αἰπυμῆτα παῖ,

ἄκοντά σ᾽ ἄκων δυσλύτοις χαλκεύμασι

προσπασσαλεύσω τῷδ᾽ ἀπανθρώπῳ πάγῳ [20

ἵν᾽ οὔτε φωνὴν οὔτε του μορφὴν βροτῶν

ὄψει, σταθευτὸς δ᾽ ἡλίου φοίβῃ φλογὶ

χροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος. ἀσμένῳ δέ σοι

ἡ ποικιλείμων νὺξ ἀποκρύψει φάος,

πάχνην θ᾽ ἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν· [25

ἀεὶ δὲ τοῦ παρόντος ἀχθηδὼν κακοῦ

τρύσει σ᾽· ὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω.

τοιαῦτ᾽ ἐπηύρω τοῦ φιλανθρώπου τρόπου.

θεὸς θεῶν γὰρ οὐχ ὑποπτήσσων χόλον

βροτοῖσι τιμὰς ὤπασας πέρα δίκης. [30

ἀνθ᾽ ὧν ἀτερπῆ τήνδε φρουρήσεις πέτραν

ὀρθοστάδην, ἄυπνος, οὐ κάμπτων γόνυ·

πολλοὺς δ᾽ ὀδυρμοὺς καὶ γόους ἀνωφελεῖς

φθέγξῃ· Διὸς γὰρ δυσπαραίτητοι φρένες.

ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ. [35

εἶεν, τί μέλλεις καὶ κατοικτίζῃ μάτην;

τί τὸν θεοῖς ἔχθιστον οὐ στυγεῖς θεόν,

ὅστις τὸ σὸν θνητοῖσι προὔδωκεν γέρας;

τὸ συγγενές τοι δεινὸν ἥ θ᾽ ὁμιλία.

σύμφημ᾽· ἀνηκουστεῖν δὲ τῶν πατρὸς λόγων [40

οἷόν τε πῶς; οὐ τοῦτο δειμαίνεις πλέον;

αἰεί γε δὴ νηλὴς σὺ καὶ θράσους πλέως.

ἄκος γὰρ οὐδὲν τόνδε θρηνεῖσθαι. σὺ δὲ

τὰ μηδὲν ὠφελοῦντα μὴ πόνει μάτην.

ὦ πολλὰ μισηθεῖσα χειρωναξία. [45

τί νιν στυγεῖς; πόνων γὰρ ὡς ἁπλῷ λόγῳ

τῶν νῦν παρόντων οὐδὲν αἰτία τέχνη.

ἔμπας τις αὐτὴν ἄλλος ὤφελεν λαχεῖν.

ἅπαντ᾽ ἐπαχθῆ πλὴν θεοῖσι κοιρανεῖν·

ἐλεύθερος γὰρ οὔτις ἐστὶ πλὴν Διός. [50

ἔγνωκα τοῖσδε κοὐδὲν ἀντειπεῖν ἔχω.

οὔκουν ἐπείξῃ τῷδε δεσμὰ περιβαλεῖν,

ὡς μή σ᾽ ἐλινύοντα προσδερχθῇ πατήρ;

καὶ δὴ πρόχειρα ψάλια δέρκεσθαι πάρα.

βαλών νιν ἀμφὶ χερσὶν ἐγκρατεῖ σθένει [55

ῥαιστῆρι θεῖνε, πασσάλευε πρὸς πέτραις.

περαίνεται δὴ κοὐ ματᾷ τοὔργον τόδε.

ἄρασσε μᾶλλον, σφίγγε, μηδαμῇ χάλα.

δεινὸς γὰρ εὑρεῖν κἀξ ἀμηχάνων πόρον.

ἄραρεν ἥδε γ᾽ ὠλένη δυσεκλύτως. [60

καὶ τήνδε νῦν πόρπασον ἀσφαλῶς, ἵνα

μάθῃ σοφιστὴς ὢν Διὸς νωθέστερος.

πλὴν τοῦδ᾽ ἂν οὐδεὶς ἐνδίκως μέμψαιτό μοι.

ἀδαμαντίνου νῦν σφηνὸς αὐθάδη γνάθον

στέρνων διαμπὰξ πασσάλευ᾽ ἐρρωμένως. [65

αἰαῖ, Προμηθεῦ, σῶν ὑπερστένω πόνων.

σὺ δ᾽ αὖ κατοκνεῖς τῶν Διός τ᾽ ἐχθρῶν ὕπερ

στένεις; ὅπως μὴ σαυτὸν οἰκτιεῖς ποτε.

ὁρᾷς θέαμα δυσθέατον ὄμμασιν.

ὁρῶ κυροῦντα τόνδε τῶν ἐπαξίων. [70

ἀλλ᾽ ἀμφὶ πλευραῖς μασχαλιστῆρας βάλε.

δρᾶν ταῦτ᾽ ἀνάγκη, μηδὲν ἐγκέλευ᾽ ἄγαν.

ἦ μὴν κελεύσω κἀπιθωύξω γε πρός.

χώρει κάτω, σκέλη δὲ κίρκωσον βίᾳ.

καὶ δὴ πέπρακται τοὔργον οὐ μακρῷ πόνῳ. [75

ἐρρωμένως νῦν θεῖνε διατόρους πέδας·

ὡς οὑπιτιμητής γε τῶν ἔργων βαρύς.

ὅμοια μορφῇ γλῶσσά σου γηρύεται.

σὺ μαλθακίζου, τὴν δ᾽ ἐμὴν αὐθαδίαν

ὀργῆς τε τραχύτητα μὴ ᾽πίπλησσέ μοι. [80

στείχωμεν, ὡς κώλοισιν ἀμφίβληστρ᾽ ἔχει.

ἐνταῦθα νῦν ὕβριζε καὶ θεῶν γέρα

συλῶν ἐφημέροισι προστίθει. τί σοι

οἷοί τε θνητοὶ τῶνδ᾽ ἀπαντλῆσαι πόνων;

ψευδωνύμως σε δαίμονες Προμηθέα [85

καλοῦσιν· αὐτὸν γάρ σε δεῖ προμηθέως,

ὅτῳ τρόπῳ τῆσδ᾽ ἐκκυλισθήσῃ τέχνης.

ὦ δῖος αἰθὴρ καὶ ταχύπτεροι πνοαί,

ποταμῶν τε πηγαί, ποντίων τε κυμάτων

ἀνήριθμον γέλασμα, παμμῆτόρ τε γῆ, [90

καὶ τὸν πανόπτην κύκλον ἡλίου καλῶ.

ἴδεσθέ μ᾽ οἷα πρὸς θεῶν πάσχω θεός.

δέρχθηθ᾽ οἵαις αἰκείαισιν

διακναιόμενος τὸν μυριετῆ

χρόνον ἀθλεύσω. [95

τοιόνδ᾽ ὁ νέος ταγὸς μακάρων

ἐξηῦρ᾽ ἐπ᾽ ἐμοὶ δεσμὸν ἀεικῆ.

φεῦ φεῦ, τὸ παρὸν τό τ᾽ ἐπερχόμενον

πῆμα στενάχω, πῇ ποτε μόχθων

χρὴ τέρματα τῶνδ᾽ ἐπιτεῖλαι. [100

καίτοι τί φημι; πάντα προυξεπίσταμαι

σκεθρῶς τὰ μέλλοντ᾽, οὐδέ μοι ποταίνιον

πῆμ᾽ οὐδὲν ἥξει. τὴν πεπρωμένην δὲ χρὴ

αἶσαν φέρειν ὡς ῥᾷστα, γιγνώσκονθ᾽ ὅτι

τὸ τῆς ἀνάγκης ἔστ᾽ ἀδήριτον σθένος. [105

ἀλλ᾽ οὔτε σιγᾶν οὔτε μὴ σιγᾶν τύχας

οἷόν τέ μοι τάσδ᾽ ἐστί. θνητοῖς γὰρ γέρα

πορὼν ἀνάγκαις ταῖσδ᾽ ἐνέζευγμαι τάλας.

ναρθηκοπλήρωτον δὲ θηρῶμαι πυρὸς

πηγὴν κλοπαίαν, ἣ διδάσκαλος τέχνης [110

πάσης βροτοῖς πέφηνε καὶ μέγας πόρος.

τοιῶνδε ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνω

ὑπαιθρίοις δεσμοῖς πεπασσαλευμένος.

ἆ ἆ ἔα ἔα.

τίς ἀχώ, τίς ὀδμὰ προσέπτα μ᾽ ἀφεγγής, [115

θεόσυτος, ἢ βρότειος, ἢ κεκραμένη;

ἵκετο τερμόνιον ἐπὶ πάγον

πόνων ἐμῶν θεωρός, ἢ τί δὴ θέλων;

ὁρᾶτε δεσμώτην με δύσποτμον θεόν

τὸν Διὸς ἐχθρόν, τὸν πᾶσι θεοῖς [120

δι᾽ ἀπεχθείας ἐλθόνθ᾽ ὁπόσοι

τὴν Διὸς αὐλὴν εἰσοιχνεῦσιν,

διὰ τὴν λίαν φιλότητα βροτῶν.

φεῦ φεῦ, τί ποτ᾽ αὖ κινάθισμα κλύω

πέλας οἰωνῶν; αἰθὴρ δ᾽ ἐλαφραῖς [125

πτερύγων ῥιπαῖς ὑποσυρίζει.

πᾶν μοι φοβερὸν τὸ προσέρπον.

μηδὲν φοβηθῇς· φιλία [128b

γὰρ ἅδε τάξις πτερύγων

θοαῖς ἁμίλλαις προσέβα

τόνδε πάγον, πατρῴας [130

μόγις παρειποῦσα φρένας.

κραιπνοφόροι δέ μ᾽ ἔπεμψαν αὖραι·

κτύπου γὰρ ἀχὼ χάλυβος

διῇξεν ἄντρων μυχόν, ἐκ [130b

δ᾽ ἔπληξέ μου τὰν θεμερῶπιν αἰδῶ·

σύθην δ᾽ ἀπέδιλος ὄχῳ πτερωτῷ. [135

αἰαῖ αἰαῖ,

τῆς πολυτέκνου Τηθύος ἔκγονα,

τοῦ περὶ πᾶσάν θ᾽ εἱλισσομένου

χθόν᾽ ἀκοιμήτῳ ῥεύματι παῖδες

πατρὸς, Ὠκεανοῦ, [140

δέρχθητ᾽, ἐσίδεσθ᾽ οἵῳ δεσμῷ,

προσπορπατὸς τῆσδε φάραγγος

σκοπέλοις ἐν ἄκροις

φρουρὰν ἄζηλον ὀχήσω. [143b

λεύσσω, Προμηθεῦ· φοβερὰ

δ᾽ ἐμοῖσιν ὄσσοις ὀμίχλα [145

προσῇξε πλήρης δακρύων

σὸν δέμας εἰσιδούσᾳ

πέτραις προσαυαινόμενον

ταῖσδ᾽ ἀδαμαντοδέτοισι λύμαις.

νέοι γὰρ οἰακονόμοι

κρατοῦσ᾽, Ὀλύμπου· νεοχμοῖς

δὲ δὴ νόμοις Ζεὺς ἀθέτως κρατύνει. [150

τὰ πρὶν δὲ πελώρια νῦν ἀιστοῖ.

εἰ γάρ μ᾽ ὑπὸ γῆν νέρθεν θ᾽ Ἅιδου

τοῦ νεκροδέγμονος εἰς ἀπέρατον

Τάρταρον ἧκεν,

δεσμοῖς ἀλύτοις ἀγρίως πελάσας, [155

ὡς μήτε θεὸς μήτε τις ἄλλος

τοῖσδ᾽ ἐπεγήθει.

νῦν δ᾽ αἰθέριον κίνυγμ᾽ ὁ τάλας

ἐχθροῖς ἐπίχαρτα πέπονθα.

τίς ὧδε τλησικάρδιος [160

θεῶν, ὅτῳ τάδ᾽ ἐπιχαρῆ;

τίς οὐ ξυνασχαλᾷ κακοῖς

τεοῖσι, δίχα γε Διός; ὁ δ᾽ ἐπικότως ἀεὶ

θέμενος ἄγναμπτον νόον

δάμναται Οὐρανίαν [165

γένναν, οὐδὲ λήξει, πρὶν ἂν ἢ κορέσῃ κέαρ ἢ παλάμᾳ τινὶ

τὰν δυσάλωτον ἕλῃ τις ἀρχάν.

ἦ μὴν ἔτ᾽ ἐμοῦ, καίπερ κρατεραῖς

ἐν γυιοπέδαις αἰκιζομένου,

χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις, [170

δεῖξαι τὸ νέον βούλευμ᾽ ὑφ᾽ ὅτου

σκῆπτρον τιμάς τ᾽ ἀποσυλᾶται.

καί μ᾽ οὔτι μελιγλώσσοις πειθοῦς

ἐπαοιδαῖσιν θέλξει, στερεάς τ᾽

οὔποτ᾽ ἀπειλὰς πτήξας τόδ᾽ ἐγὼ [175

καταμηνύσω,

πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων δεσμῶν χαλάσῃ

ποινάς τε τίνειν

τῆσδ᾽ αἰκείας ἐθελήσῃ.

σὺ μὲν θρασύς τε καὶ πικραῖς [180

δύαισιν οὐδὲν ἐπιχαλᾷς,

ἄγαν δ᾽ ἐλευθεροστομεῖς.

ἐμὰς δὲ φρένας ἐρέθισε διάτορος φόβος·

δέδια δ᾽ ἀμφὶ σαῖς τύχαις,

πᾷ ποτε τῶνδε πόνων [185

χρή σε τέρμα κέλ-

σαντ᾽ ἐσιδεῖν· ἀκίχητα γὰρ ἤθεα καὶ κέαρ

ἀπαράμυθον ἔχει Κρόνου παῖς.

οἶδ᾽ ὅτι τραχὺς καὶ παρ᾽ ἑαυτῷ

τὸ δίκαιον ἔχων Ζεύς. ἀλλ᾽ ἔμπας [ὀίω] [190

μαλακογνώμων

ἔσται ποθ᾽, ὅταν ταύτῃ ῥαισθῇ·

τὴν δ᾽ ἀτέραμνον στορέσας ὀργὴν

εἰς ἀρθμὸν ἐμοὶ καὶ φιλότητα

σπεύδων σπεύδοντί ποθ᾽ ἥξει. [195

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον, [196

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα. [200

ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν θεῶν, [205

ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην. αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντ᾽ ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν· [210

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον κραίνοιτο προυτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ᾽ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν

χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν. [215

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετ᾽ εἶναι προσλαβόντα μητέρα

ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν. [220

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ μ᾽ ἐξημείψατο. [225

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον [230

καθέζετ᾽, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο

ἀρχήν· βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν᾽, ἀλλ᾽ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον. [235

καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ᾽· ἐξελυσάμην βροτοὺς

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν· [240

θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος [245

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ

μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τ᾽ ἠλγύνθην κέαρ.

καὶ μὴν φίλοις <γ᾽ > ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

θνητούς γ᾽ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον. [250

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι; [255

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν--

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ. [260

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν

καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ᾽ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα [265

ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς

πράσσοντ᾽· ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἅπαντ᾽ ἠπιστάμην.

ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι·

θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.

οὐ μήν τι ποιναῖς γ᾽ ᾠόμην τοίαισί με [270

κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,

τυχόντ᾽ ἐρήμου τοῦδ᾽ ἀγείτονος πάγου.

καί μοι τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθ᾽ ἄχη,

πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας

ἀκούσαθ᾽, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν. [275

πίθεσθέ μοι πίθεσθε, συμπονήσατε

τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι πλανωμένη

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.

οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας

τοῦτο, Προμηθεῦ. [280

καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον

θᾶκον προλιποῦσ᾽, αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν

πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ

χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους

χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι. [285

ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου

διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,

τὸν πτερυγωκῆ τόνδ᾽ οἰωνὸν

γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων·

ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ. [290

τὸ τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως

ἐσαναγκάζει,

χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ

μείζονα μοῖραν νείμαιμ᾽ ἢ σοί.

γνώσῃ δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ᾽, οὐδὲ μάτην [295

χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ

σήμαιν᾽ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν·

οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ

φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.

ἔα· τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν [300

ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν

ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ

αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα

ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἦ θεωρήσων τύχας

ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς; [305

δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,

τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,

οἵαις ὑπ᾽ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.

ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι

θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ. [310

γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους

νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.

εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους

ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω

θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον [315

παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.

ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ᾽, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,

ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.

ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·

τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου [320

γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.

σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,

πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.

οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ

πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι [325

τραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.

καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι

ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων.

σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.

ἢ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι [330

γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;

ζηλῶ σ᾽ ὁθούνεκ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς

τούτων μετασχεῖν καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.

καὶ νῦν ἔασον μηδέ σοι μελησάτω.

πάντως γὰρ οὐ πείσεις νιν· οὐ γὰρ εὐπιθής. [335

πάπταινε δ᾽ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.

πολλῷ γ᾽ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς

ἢ σαυτόν· ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.

ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς ἀντισπάσῃς. [340

αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ

δώσειν Δί᾽, ὥστε τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων.

τὰ μὲν σ᾽ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ·

προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ [343b

μηδὲν πόνει. μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν

ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις. [345

ἀλλ᾽ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων·

ἐγὼ γὰρ οὐκ, εἰ δυστυχῶ, τοῦδ᾽ εἵνεκα

θέλοιμ᾽ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.

οὐ δῆτ᾽ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαι

τείρουσ᾽ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους [350

ἕστηκε κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς

ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.

τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα

ἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα, δάιον τέρας

ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον [355

Τυφῶνα θοῦρον· πᾶσιν [ὅς] ἀντέστη θεοῖς,

σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον·

ἐξ ὀμμάτων δ᾽ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,

ὡς τὴν Διὸς τυραννίδ᾽ ἐκπέρσων βίᾳ·

ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος, [360

καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,

ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων

κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς

ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.

καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον δέμας [365

κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου

ἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο·

κορυφαῖς δ᾽ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ

Ἥφαιστος· ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε

ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις [370

τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας·

τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον

θερμοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης,

καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.

σὺ δ᾽ οὐκ ἄπειρος, οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου [375

χρῄζεις· σεαυτὸν σῷζ᾽ ὅπως ἐπίστασαι·

ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,

ἔστ᾽ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι; [380

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν. [385

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ. [390

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

ὁρμωμένῳ μοι τόνδ᾽ ἐθώυξας λόγον. [395

λευρὸν γὰρ οἷμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς

τετρασκελὴς οἰωνός· ἄσμενος δέ τἂν

σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.

στένω σε τᾶς οὐλομένας τύχας, Προμηθεῦ·

δακρυσίστακτα δ᾽ ἀπ᾽ ὄσσων [400

ῥαδινὰν λειβομένα ῥέος παρειὰν

νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς·

ἀμέγαρτα γὰρ τάδε Ζεὺς

ἰδίοις νόμοις κρατύνων

ὑπερήφανον θεοῖς τοῖς [405

πάρος ἐνδείκνυσιν αἰχμάν.

πρόπασα δ᾽ ἤδη στονόεν λέλακε χώρα,

μεγαλοσχήμονά ἀρχαι-

οπρεπῆ < > στένουσι τὰν σὰν

ξυνομαιμόνων τε τιμάν, [410

ὁπόσοι τ᾽ ἔποικον ἁγνᾶς

Ἀσίας ἕδος νέμονται,

μεγαλοστόνοισι σοῖς πή-

μασι συγκάμνουσι θνατοί.

Κολχίδος τε γᾶς ἔνοικοι [415

παρθένοι, μάχας ἄτρεστοι,

καὶ Σκύθης ὅμιλος, οἳ γᾶς

ἔσχατον τόπον ἀμφὶ Μαι-

ῶτιν ἔχουσι λίμναν,

Ἀραβίας τ᾽ ἄρειον ἄνθος, [420

ὑψίκρημνον οἳ πόλισμα

Καυκάσου πέλας νέμονται,

δάιος στρατός, ὀξυπρῴ-

ροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς.

[μόνον δὴ πρόσθεν ἄλλον ἐν πόνοις [425

δαμέντ᾽ ἀδαμαντοδέτοις

Τιτᾶνα λύμαις εἰσιδόμαν, θεόν,

Ἄτλαντος [αἰὲν]; ὑπέροχον σθένος κραταιόν,

<ὃς> οὐράνιόν [τε] πόλον

νώτοις <στέγων> ὑποστενάζει.] [430

βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων

ξυμπίτνων, στένει βυθός,

κελαινὸς δ᾽ Ἄιδος ὑποβρέμει μυχὸς γᾶς,

παγαί θ᾽ ἁγνορύτων ποταμῶν

στένουσιν ἄλγος οἰκτρόν. [435

μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδ᾽ αὐθαδίᾳ
σιγᾶν με· συννοίᾳ δὲ δάπτομαι κέαρ,
ὁρῶν ἐμαυτὸν ὧδε προυσελούμενον.
καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρα

τίς ἄλλος ἢ ᾽γὼ παντελῶς διώρισεν; [440
ἀλλ᾽ αὐτὰ σιγῶ· καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂν
ὑμῖν λέγοιμι· τἀν βροτοῖς δὲ πήματα
ἀκούσαθ᾽, ὥς σφας νηπίους ὄντας τὸ πρὶν
ἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους.

λέξω δέ, μέμψιν οὔτιν᾽ ἀνθρώποις ἔχων, [445
ἀλλ᾽ ὧν δέδωκ᾽ εὔνοιαν ἐξηγούμενος·

οἳ πρῶτα μὲν βλέποντες ἔβλεπον μάτην,
κλύοντες οὐκ ἤκουον, ἀλλ᾽ ὀνειράτων
ἀλίγκιοι μορφαῖσι τὸν μακρὸν βίον

ἔφυρον εἰκῇ πάντα, κοὔτε πλινθυφεῖς [450
δόμους προσείλους, ᾖσαν, οὐ ξυλουργίαν·
κατώρυχες δ᾽ ἔναιον ὥστ᾽ ἀήσυροι
μύρμηκες ἄντρων ἐν μυχοῖς ἀνηλίοις.
ἦν δ᾽ οὐδὲν αὐτοῖς οὔτε χείματος τέκμαρ

οὔτ᾽ ἀνθεμώδους ἦρος οὔτε καρπίμου [455
θέρους βέβαιον, ἀλλ᾽ ἄτερ γνώμης τὸ πᾶν
ἔπρασσον, ἔστε δή σφιν ἀντολὰς ἐγὼ
ἄστρων ἔδειξα τάς τε δυσκρίτους δύσεις.

καὶ μὴν ἀριθμόν, ἔξοχον σοφισμάτων,

ἐξηῦρον αὐτοῖς, γραμμάτων τε συνθέσεις, [460
μνήμην ἁπάντων, μουσομήτορ᾽ ἐργάνην.
κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα
ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγμασὶν θ᾽, ὅπως
θνητοῖς μεγίστων διάδοχοι μοχθημάτων

γένοινθ᾽, ὑφ᾽ ἅρμα τ᾽ ἤγαγον φιληνίους [465
ἵππους, ἄγαλμα τῆς ὑπερπλούτου χλιδῆς.
θαλασσόπλαγκτα δ᾽ οὔτις ἄλλος ἀντ᾽ ἐμοῦ
λινόπτερ᾽ ηὗρε ναυτίλων ὀχήματα.

τοιαῦτα μηχανήματ᾽ ἐξευρὼν τάλας

βροτοῖσιν, αὐτὸς οὐκ ἔχω σόφισμ᾽ ὅτῳ [470
τῆς νῦν παρούσης πημονῆς ἀπαλλαγῶ.

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽· ἀποσφαλεὶς φρενῶν
πλανᾷ, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον
πεσὼν ἀθυμεῖς καὶ σεαυτὸν οὐκ ἔχεις

εὑρεῖν ὁποίοις φαρμάκοις ἰάσιμος. [475

τὰ λοιπά μου κλύουσα θαυμάσῃ πλέον,
οἵας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην.
τὸ μὲν μέγιστον, εἴ τις ἐς νόσον πέσοι,
οὐκ ἦν ἀλέξημ᾽ οὐδέν, οὔτε βρώσιμον,

οὐ χριστόν, οὐδὲ πιστόν, ἀλλὰ φαρμάκων [480
χρείᾳ κατεσκέλλοντο, πρίν γ᾽ ἐγώ σφισιν
ἔδειξα κράσεις ἠπίων ἀκεσμάτων,
αἷς τὰς ἁπάσας ἐξαμύνονται νόσους.
τρόπους τε πολλοὺς μαντικῆς ἐστοίχισα,

κἄκρινα πρῶτος ἐξ ὀνειράτων ἃ χρὴ [485
ὕπαρ γενέσθαι, κληδόνας τε δυσκρίτους
ἐγνώρισ᾽ αὐτοῖς ἐνοδίους τε συμβόλους·
γαμψωνύχων τε πτῆσιν οἰωνῶν σκεθρῶς
διώρισ᾽, οἵτινές τε δεξιοὶ φύσιν

εὐωνύμους τε, καὶ δίαιταν ἥντινα [490
ἔχουσ᾽ ἕκαστοι, καὶ πρὸς ἀλλήλους τίνες
ἔχθραι τε καὶ στέργηθρα καὶ συνεδρίαι·
σπλάγχνων τε λειότητα, καὶ χροιὰν τίνα
ἔχουσ᾽ ἂν εἴη δαίμοσιν πρὸς ἡδονὴν

χολή, λοβοῦ τε ποικίλην εὐμορφίαν. [495
κνίσῃ τε κῶλα συγκαλυπτὰ καὶ μακρὰν
ὀσφῦν πυρώσας δυστέκμαρτον ἐς τέχνην
ὥδωσα θνητούς, καὶ φλογωπὰ σήματα
ἐξωμμάτωσα, πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.

τοιαῦτα μὲν δὴ ταῦτ᾽· ἔνερθε δὲ χθονὸς [500
κεκρυμμέν᾽, ἀνθρώποισιν ὠφελήματα,
χαλκόν, σίδηρον, ἄργυρον, χρυσόν τε τίς
φήσειεν ἂν πάροιθεν ἐξευρεῖν ἐμοῦ;
οὐδείς, σάφ᾽ οἶδα, μὴ μάτην φλύσαι θέλων.

βραχεῖ δὲ μύθῳ πάντα συλλήβδην μάθε, [505
πᾶσαι τέχναι βροτοῖσιν ἐκ Προμηθέως.

μή νυν βροτοὺς μὲν ὠφέλει καιροῦ πέρα,
σαυτοῦ δ᾽ ἀκήδει δυστυχοῦντος. ὡς ἐγὼ
εὔελπίς εἰμι τῶνδέ σ᾽ ἐκ δεσμῶν ἔτι

λυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός. [510

οὐ ταῦτα ταύτῃ μοῖρά πω τελεσφόρος
κρᾶναι πέπρωται, μυρίαις δὲ πημοναῖς
δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω·
τέχνη δ᾽ ἀνάγκης ἀσθενεστέρα μακρῷ.

τίς οὖν ἀνάγκης ἐστὶν οἰακοστρόφος; [515

Μοῖραι τρίμορφοι μνήμονές τ᾽ Ἐρινύες

τούτων ἄρα Ζεύς ἐστιν ἀσθενέστερος;

οὔκουν ἂν ἐκφύγοι γε τὴν πεπρωμένην.

τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν ἀεὶ κρατεῖν;

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο μηδὲ λιπάρει. [520

ἦ πού τι σεμνόν ἐστιν ὃ ξυναμπέχεις.

ἄλλου λόγου μέμνησθε, τόνδε δ᾽ οὐδαμῶς
καιρὸς γεγωνεῖν, ἀλλὰ συγκαλυπτέος
ὅσον μάλιστα· τόνδε γὰρ σῴζων ἐγὼ

δεσμοὺς ἀεικεῖς καὶ δύας ἐκφυγγάνω. [525

μηδάμ᾽ ὁ πάντα νέμων

θεῖτ᾽ ἐμᾷ γνώμᾳ κράτος ἀντίπαλον Ζεύς,

μηδ᾽ ἐλινύσαιμι θεοὺς ὁσίαις θοίναις ποτινισομένα [530

βουφόνοις παρ᾽ Ὠκεανοῦ πατρὸς ἄσβεστον πόρον,

μηδ᾽ ἀλίτοιμι λόγοις· [535

ἀλλά μοι τόδ᾽ ἐμμένοι καὶ μήποτ᾽ ἐκτακείη·

ἁδύ τι θαρσαλέαις

τὸν μακρὸν τείνειν βίον ἐλπίσι, φαναῖς

θυμὸν ἀλδαίνουσαν ἐν εὐφροσύναις. φρίσ-

σω δέ σε δερκομένα [540

μυρίοις μόχθοις διακναιόμενον < >.

Ζῆνα γὰρ οὐ τρομέων

ἰδίᾳ γνώμᾳ σέβῃ θνατοὺς ἄγαν, Προμηθεῦ.

φέρ᾽, ὅπως ἄχαρις χάρις, ὦ φίλος· [545

εἰπὲ ποῦ τίς ἀλκά;

τίς ἐφαμερίων ἄρηξις; οὐδ᾽ ἐδέρχθης

ὀλιγοδρανίαν ἄκικυν,

ἰσόνειρον, τὸ φωτῶν

ἀλαὸν γένος ἐμπεποδισμένον; οὔποτε < > [550

τὰν Διὸς ἁρμονίαν θνατῶν παρεξίασι βουλαί.

ἔμαθον τάδε σὰς προσιδοῦσ᾽ ὀλο-

ὰς τύχας, Προμηθεῦ.

τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προσέπτα

τόδ᾽ ἐκεῖνό θ᾽, ὅ τ᾽ ἀμφὶ λουτρὰ [555

καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν

ἰότατι γάμων, ὅτε τὰν ὁμοπάτριον ἕδνοις

ἄγαγες Ἡσιόναν πείθὼν δάμαρτα κοινόλεκτρον. [560

τίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειν

τόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισιν

χειμαζόμενον;

τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;

σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι. [565

χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος,

εἴδωλον Ἄργου γηγενοῦς, ἄλευ᾽ ἆ δᾶ· φοβοῦμαι

τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν.

ὁ δὲ πορεύεται δόλιον ὄμμ᾽ ἔχων,

ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κεύθει. [570

ἀλλ᾽, ἐμὲ τὰν τάλαιναν

ἐξ ἐνέρων περῶν κυναγετεῖ, πλανᾷ

τε νῆστιν ἀνὰ τὰν παραλίαν ψάμμαν.

ὑπὸ δὲ κηρόπλαστος ὀτοβεῖ δόναξ

ἀχέτας ὑπνοδόταν νόμον· [575

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσι τη-

λέπλαγκτοι πλάναι;

τί ποτέ μ᾽, ὦ Κρόνιε παῖ, τί ποτε ταῖσδ᾽

ἐνέζευξας εὑρὼν ἁμαρτοῦσαν ἐν

πημοναῖσιν; ἓ ἕ, [580

οἰστρηλάτῳ δὲ δείματι

δειλαίαν παράκοπον ὧδε τείρεις;

πυρί <με > φλέξον, ἢ χθονὶ κάλυψον, ἤ

ποντίοις δάκεσι δὸς βοράν,

μηδέ μοι φθονήσῃς

εὐγμάτων, ἄναξ.

ἄδην με πολύπλανοι πλάναι [585

γεγυμνάκασιν, οὐδ᾽ ἔχω μαθεῖν ὅπα

πημονὰς ἀλύξω.

κλύεις φθέγμα τᾶς βούκερω παρθένου;

πῶς δ᾽ οὐ κλύω τῆς οἰστροδινήτου κόρης,

τῆς Ἰναχείας; ἣ Διὸς θάλπει κέαρ [590

ἔρωτι, καὶ νῦν τοὺς ὑπερμήκεις δρόμους

Ἥρᾳ στυγητὸς πρὸς βίαν γυμνάζεται.

πόθεν ἐμοῦ σὺ πατρὸς ὄνομ᾽ ἀπύεις; [593

εἰπέ μοι τᾷ μογερᾷ τίς ὤν;

τίς ἄρα μ᾽, ὦ τάλας, τὰν τάλαιναν ὧδ᾽ [595

ἔτυμα προσθροεῖς;

θεόσυτόν τε νόσον ὠνόμασας, ἃ

μαραίνει με χρίουσα κέντροις, <ἰώ>,

φοιταλέοισιν ἓ ἕ·

σκιρτημάτων δὲ νήστισιν

αἰκείαις λαβρόσυτος ἦλθον, <Ἥρας > [600

ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα. δυσ-

δαιμόνων δὲ τίνες οἵ, ἓ ἕ,

οἷ᾽ ἐγὼ μογοῦσιν;

ἀλλά μοι τορῶς

τέκμηρον ὅ τι μ᾽ ἐπαμμένει [605

παθεῖν, τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμ^