© Καλλινος, Kallinos, VII c. a. Chr. n.
Editiones: in: poetae lyrici Graeci / ed. Th. Bergk, Leipzig 1878/82; in: anthologia lyrica / ed. E. Hiller/O. Crusius, Leipzig 1913; in: anthologia lyrica Graeca / ed. E. Diehl, Leipzig 1922/25; in: Frühgriechische Lyriker / ed. B. Snell, Berlin 1981; in: poetae elegiaci I / ed. B. Gentili/C. Prato, Leipzig 1988.
Versio electronica: Ulrich Harsch 1998/2002 (Bibliotheca Augustana); Aerius (ae-lib.org.ua), 2005
Ἀπόσπασμα α´ ("Μέχρις τεῦ κατάκεισθε; κότ᾽ ἄλκιμον ἕξετε θυμόν...")
Ἀπόσπασμα γ´ ("νῦν δ᾽ ἐπὶ Κιμμερίων στρατὸς ἔρχεται ὀβριμοεργῶν")
Ἀπόσπασμα δ´ ("Τρήρεας ἄνδρας ἄγων")
Μέχρις τεῦ κατάκεισθε; κότ᾽ ἄλκιμον ἕξετε θυμόν,
ὦ νέοι; οὐδ᾽ αἰδεῖσθ᾽ ἀμφιπερικτίονας
ὧδε λίην μεθιέντες; ἐν εἰρήνηι δὲ δοκεῖτε
ἧσθαι, ἀτὰρ πόλεμος γαῖαν ἅπασαν ἔχει.
«εὖ νύ τις ἀσπίδα θέσθω ἐν ἀντιβίοις πολεμίζων»
καί τις ἀποθνήισκων ὕστατ᾽ ἀκοντισάτω.
τιμῆέν τε γάρ ἐστι καὶ ἀγλαὸν ἀνδρὶ μάχεσθαι
γῆς πέρι καὶ παίδων κουριδίης τ᾽ ἀλόχου
δυσμενέσιν· θάνατος δὲ τότ᾽ ἔσσεται, ὁκκότε κεν δὴ
Μοῖραι ἐπικλώσωσ᾽· ἀλλά τις ἰθὺς ἴτω
ἔγχος ἀνασχόμενος καὶ ὑπ᾽ ἀσπίδος ἄλκιμον ἦτορ
ἔλσας, τὸ πρῶτον μειγνυμένου πολέμου.
οὐ γάρ κως θάνατόν γε φυγεῖν εἱμαρμένον ἐστὶν
ἄνδρ᾽, οὐδ᾽ εἰ προγόνων ἦι γένος ἀθανάτων.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
πολλάκι δηϊοτῆτα φυγὼν καὶ δοῦπον ἀκόντων
ἔρχεται, ἐν δ᾽ οἴκωι μοῖρα κίχεν θανάτου.
ἀλλ᾽ ὁ μὲν οὐκ ἔμπης δήμωι φίλος οὐδὲ ποθεινός,
τὸν δ᾽ ὀλίγος στενάχει καὶ μέγας, ἤν τι πάθηι·
λαῶι γὰρ σύμπαντι πόθος κρατερόφρονος ἀνδρὸς
θνήισκοντος, ζώων δ᾽ ἄξιος ἡμιθέων·
ὥσπερ γάρ μιν πύργον ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶσιν·
ἔρδει γὰρ πολλῶν ἄξια μοῦνος ἐών.
«Ζεῦ πάτερ,» . . . Σμυρναίους δ᾽ ἐλέησον
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
μνῆσαι δ᾽ εἴ κοτέ τοι μηρία καλὰ βοῶν
«Σμυρναῖοι κατέκηαν»
νῦν δ᾽ ἐπὶ Κιμμερίων στρατὸς ἔρχεται ὀβριμοεργῶν
Τρήρεας ἄνδρας ἄγων
© Aerius, 2005